 |
 |
|
|
 |
|
|
|
|
|
Het is heerlijk om aan te raken, het is zacht, transparant en geurt verrukkelijk: bijenwas. De oude Egyptenaren noemden het propolis en gebruikten het voor hun portretten van de doden.
De uit Zuid-Duitsland afkomstige Marlis Albrecht schildert ook met was.
Zodra het niet meer verhit wordt, is boetseerwas nog maar heel kort zacht genoeg om mee te werken. Toch gebruikt zij dit lastige materiaal met hetzelfde schijnbare gemak als een schilder die met olieverf op doek werkt.
Door haar trefzekere compositie en bijzondere kleurgebruik plaatst Albrecht haar menselijke figuren in een perspectief dat tegelijkertijd herkenbaar en afstandelijk-ironisch genoemd zou kunnen worden.
Met haar scherpe waarnemingsvermogen creëert ze de nieuwe archetypen van de eenentwintigste eeuw. Diezelfde ironische dimensie geeft ze mee aan de titels van haar schilderijen.
Met veel gevoel voor de inhoud en kwaliteit die het leven zou moeten bieden, spiegelt zij de menselijke ziel, op een andere wijze maar met dezelfde intentie als de blijspeldichter Aristophanes,
die reeds 2500 jaar geleden aan zijn publiek de vraag stelde: 'Wat is het, jullie mensen, wat jullie van elkaar willen?' Marlis Albrecht roept met haar werk dezelfde vraag op en geeft met haar
verontrustende visie een deel van het antwoord prijs.
|
|
|
|
|
|
Marlis Albrecht
|
|
 |
|
|
Kunstenaars van A-Z:
Albrecht, Marlis
Baldin
Dael van, Monica
Deckers, John
Dijk van, Martin
Driel van, Leendert
Elhorst, Anneke
Greef de, Marti
Grimm, Arty
Jansdotter, Birgitta
Jedrysko, Marta
Kernkamp, Elice
Korsten, Sjaak
Lokhorst van, Jan
Noort, Selma
Olgers, Faan
Oort van, Jan
Peereboom, Anneke
Peters, Luc
Philippens, Yolanda
Salentijn, Kees
Scheijndel van, Willem
Schilders, Mattie
Smetsers, Sjaak
Smetsers, Tom
Slaats, Miriam
Tange, Jacques
Vanhorck, Hans
Verrijt, Anna
Vessem van, Henk
Vlist van der, Annemarie
Willemsen, Wil
Wils, Tilly
Zitman, Monique
|
 |
|
|
|
|
